ΑΛΚΥΟΝΗ ΠΑΠΑΔΑΚΗ

Η Αλκυόνη Παπαδάκη

Μια από της μεγαλύτερες μορφές της ελληνικής λογοτεχνίας σήμερα..
Μια σύγχρονη μάγισσα του πεζού λόγου που έχει την ικανότητα να εκτινάσσει τις πωλήσεις των βιβλίων της σε δυσθεώρητα ύψη!
Μια ταλαντούχα θηλυκή πένα που ανακάλυψε αχαρτογράφητα κενά μέσα στις ψυχές των χιλιάδων φανατικών της και βεβαίως μοναδικούς τρόπους για να τα γεμίζει…

Η Αλκυόνη Παπαδάκη γεννήθηκε έξω από τα Χανιά. Ένας ποιητής θείος της τής έδειξε «τα χρώματα και τις μυρωδιές της φύσης», ενώ η ονειροπόλα μητέρα της διάβαζε δίπλα στο μαγκάλι «δακρύβρεχτες ιστορίες όπως "Ο Θεαγένης και η Χαρίκλεια"». Στην Αθήνα ήρθε για να σπουδάσει Φιλολογία (έτσι τουλάχιστον είπε στους γονείς της). Αντ' αυτού στρώθηκε να γράψει το πρώτο βιβλίο της, το οποίο κυκλοφόρησε με αυτοχρηματοδότηση: «Έτρωγα φακές για πολύ καιρό προκειμένου να το βγάλω». Ήταν μια πρώτη μορφή της Μπόρας η οποία βρήκε το κοινό της. Γράφτηκαν και κάποιες θετικές κριτικές, θυμάται η Παπαδάκη. Συμπτωματικά το διάβασε και ο Τάσος Βουρνάς, ο οποίος πρότεινε στην 20χρονη τότε πεζογράφο να δοκιμάσει την τύχη της στη δημοσιογραφία Έτσι τα μέσα της δεκαετίας του '60 βρίσκουν την Αλκυόνη Παπαδάκη να καλύπτει τα εργατικά ατυχήματα και συναφή θέματα στην «Αυγή». «Ποτέ δεν μπήκα στο κόμμα. Ποτέ δεν οργανώθηκα κάπου» διαφοροποιεί τη θέση της. Το πραξικόπημα και αργότερα ο γάμος και η ανατροφή του παιδιού την κρατούν μακριά από την εφημερίδα. «Δεν θα μπορούσα άλλωστε να τα κάνω και τα δύο: να κάνω ρεπορτάζ και να γράφω βιβλία. Εγώ με κάθε σελίδα που γράφω νιώθω να αδειάζω την ψυχή μου». Και από πού αντλεί τα θέματά της; «Από τη ζωή την ίδια. Δεν μιλάω για την ιστορία της ζωής μου, όμως, παρ' όλο που υπάρχει σε έναν μεγάλο βαθμό. Υπάρχει φιλτραρισμένη Άλλωστε χρησιμοποιώ επίσης το ιντερμέτζο (όπως ανακάλυψα μετά υπάρχουν τέτοια σημεία και στον "Ερωτόκριτο") για να ξεφεύγω. Είναι σαν να δίνω ένα σημείωμα στην τσεπούλα του αναγνώστη για να πορεύεται».

Χρησιμοποιεί σχεδόν αποκλειστικά τον προφορικό λόγο. Η ζωή της ήταν γεμάτη περιπέτειες. Ήταν πάντοτε ατίθαση και έκανε αντικομφορμιστικές επιλογές. Πάντα αυτό που δεν έπρεπε: «Τα έχω πληρώσει αυτά. Περνάω πάντα από το ταμείο και πληρώνω για τις εμπειρίες μου»λέει η ίδια.

Τα μυθιστορήματα της τροφοδοτούνται από τις αναμνήσεις της και από τις αφηγήσεις φίλων και γνωστών. Δεν εξαντλείται όμως ποτέ το απόθεμα; «Μα εξαντλείται η ίδια η ζωή; Γράφεις ένα βιβλίο με κάποιες εμπειρίες, περνάει ο καιρός και έχεις άλλες εμπειρίες. Δεν τελειώνει ποτέ». Το πιο πρόσφατο Βαρκάρισσα της Χίμαιρας ήταν και το πιο επίπονο να γραφτεί. Αναφέρεται σε «δύσκολες καταστάσεις» και έπρεπε να περάσουν χρόνια «για να μη με πληγώνουν». Τα προηγούμενα μυθιστορήματα της έχουν τίτλους: Το χρώμα του φεγγαριού, Το κόκκινο σπίτι, Σκισμένο ψαθάκι, Η μπόρα, Αμάν... αμάν, Οι κάργιες, Σαν χειμωνιάτικη λιακάδα (όλα από τις εκδόσεις Καλέντη).

«Είμαι διαφορετική» λέει. Τον τελευταίο χρόνο δεν γράφει κάτι. Ασχολείται με το χτίσιμο του σπιτιού της στη Σαλαμίνα: «Έχω ένα εισόδημα από τα βιβλία μου που μου επιτρέπει να ζω χωρίς να δουλεύω. Όχι πολλά πράγματα αλλά να, ήθελα να αγοράσω οικόπεδο για να έχω σπίτι. Δεν το θέλω το διαμέρισμα». «Ένα σπιτάκι απόμερο, στο δείλι, στον ελαιώνα». «Μου άρεσε στα Σελήνια και είναι στα μέτρα μου.».

Από τις τριακόσιες και πλέον χιλιάδες αντίτυπα που έχουν τυπωθεί μέσα σε λιγότερο από 15 χρόνια ένα 20% έχει διατεθεί δωρεάν, σε φυλακές, άλλα ιδρύματα, βιβλιοθήκες.

«Δεν ήμουν τόσο σκληρή. Δεν υπήρξα. (Όσες φορές το προσπάθησα, τα έκανα θάλασσα. Έδειξα τη σκληρότητά μου ακριβώς εκεί που δεν έπρεπε).

έχει έναν μοναδικό και ασύγκριτο τρόπο να διεισδύει στην ανθρώπινη ψυχή..

Τα χρώματα..

– Τι χρώμα έχει η λύπη; Ρώτησε το αστέρι την κερασιά και παραπάτησε στο ξέφτι κάποιου σύννεφου που περνούσε βιαστικά. Δεν άκουσες; Σε ρώτησα, τι χρώμα έχει η λύπη;
– Έχει το χρώμα που παίρνει η θάλασσα την ώρα που γέρνει ο ήλιος στη αγκαλιά της. Ένα βαθύ άγριο μπλε.
– Τι χρώμα έχουν τα όνειρα;
– Τα όνειρα; Τα όνειρα έχουν το χρώμα του δειλινού.
– Τι χρώμα έχει η χαρά;
– Το χρώμα του μεσημεριού αστεράκι μου.
– Και η μοναξιά;
– Η μοναξιά έχει χρώμα μενεξελί.
– Τι όμορφα που είναι τα χρώματα! Θα σου χαρίσω ένα ουράνιο τόξο, να το ρίχνεις επάνω σου όταν κρυώνεις.
– Το αστέρι έκλεισε τα μάτια του και ακούμπησε στο φράκτη. Έμεινε κάμποσο εκεί και ξεκουράστηκε.
– Και η αγάπη; Ξέχασα να σε ρωτήσω, τι χρώμα έχει η αγάπη;
– …Το χρώμα που έχουν τα μάτια του Θεού, απάντησε το δέντρο.
– Τι χρώμα έχει ο έρωτας;
– Ο έρωτας έχει το χρώμα του φεγγαριού, όταν είναι πανσέληνος.
– Έτσι ε; Ο έρωτας έχει το χρώμα του φεγγαριού, είπε το αστέρι… Κοίταξε μακριά στο κενό… Και δάκρυσε …


-Αύριο πάλι, έγνεψε με τα κλαδιά της η κερασιά.
-Αύριο πάλι, έγνεψε μ’ ολόχρυσα γράμματα τ’ αστέρι στον ουρανό.
-Ξέρεις, είπε μια νύχτα το δέντρο, από τότε που σε περιμένω να φανείς στο γέρμα του ορίζοντα, οι νύχτες μου γέμισαν φως.


ΑΛΚΥΟΝΗ ΠΑΠΑΔΑΚΗ

"Περιπλανώμενος"

«Τι σημαίνει “περιπλανώμενος”, Μητέρα;» ρώτησα όταν γύρισα στο σπίτι.
«Περιπλανώμενος είναι αυτός που δεν έχει σπίτι.» Απάντησε η Μητέρα, όταν κατάφερε να σταθεροποιήσει τη φωνή της.
«Εμείς θα γυρίσουμε πάλι;» ξαναρώτησα.
«Δεν ξέρω» , είπε σχεδόν ψιθυριστά.
Εκείνο το βράδυ , καθίσαμε μπροστά στη φωτιά, καρφώνοντας το βλέμμα μας στις φλόγες. Ήταν δύσκολο να πιστέψουμε ότι θα φεύγαμε το πρωί. Η οικογένεια μου ζούσε σε αυτόν τον τόπο εδώ και χιλιάδες χρόνια. Λες και είχαμε αναδυθεί από το χώμα, γεννημένοι από τη σάρκα του τόπου, όπως τα δέντρα και τα λουλούδια, με ρίζες βαθιές που φύτρωναν, όχι από τα πόδια μας αλλά από τις καρδιές μας.

Νομίζαμε ότι, αν πέφταμε για ύπνο, αυτό θα σηματοδοτούσε και το τέλος της παραμονής μας. Θα τελείωναν όλες οι βόλτες μας στα χωράφια και στα δάση. Θα τελείωνε η ανάσα του καθαρού βουνίσιου αέρα που όλοι αγαπούσαμε τόσο πολύ. Θα τελείωνε το κούρνιασμα γύρω από τη θαλπωρή της φωτιάς για να ακούσουμε ιστορίες και τραγούδια. Θα τελείωνε ένας κόσμος που δεν θα ξαναβρίσκαμε ποτέ πια.

Η εξουσία του Ισχυρού...

O Νίτσε είχε γράψει: «Η Παγκόσμια Ιστορία αναφέρεται σε κακούς, που έγιναν αργότερα καλοί». Μήπως είχε δίκαιο και , αν ναι, γιατί συμβαίνει αυτό; Είναι εθιμικό δίκαιο ηγέτες και κατακτητές να εξοντώνουν ολόκληρους λαούς, σαν να είναι κατσαρίδες, αλλά να δίνουν χάρη στους αντιπάλους τους και πολλές φορές να τους χαρίζουν πάλι το θρόνο τους κάτω από τη κηδεμονία τους. Η σκέψη πως αυτό που θα έκαναν στον ισότιμο αντίπαλο τους μπορούσε να συμβεί κάποτε στους ίδιους τους απέτρεπε από την εκδίκηση. Οι ηγέτες έχουν την ευφυΐα να είναι αλληλέγγυοι στους ομοίους τους.

Γιατί συμβαίνει αυτό;
Διότι , όπως λένε οι κοινωνιοψυχολόγοι, προβάλλουν τη δυστυχία τους σαν μίσος, όχι στους ισχυρούς, που τους θαυμάζουν, αλλά σε ότι τους θυμίζει τον εαυτό τους. Περιφρονούν και μισούν τους αδύναμους, τους ανήμπορους, τους φυλετικά κατώτερους ότι δηλαδή θυμίζει την αντίθετη πλευρά της ανθρώπινης τάσης για ναρκισσιστική παντοδυναμία.

Όσο λοιπόν η πλειονότητα των ανθρώπων, ακόμη και στη δημοκρατία θα αυτομαστιγώνεται, έτσι θα γράφονται και τα βιβλία της Ιστορίας.
Οι «κατσαρίδες» θα συνωστίζονται στις προκυμαίες της Σμύρνης και της Χιροσίμα…

Τούρκικες πιέσεις στις ΗΠΑ έγραφε η εφημερίδα του ΜΕΤΡΟ τις προάλλες.. για να αποτραπεί η αναγνώριση της Γενοκτονίας των Αρμενίων από το Κογκρέσο. ..
Ο Μπους δήλωσε από την πλευρά του την προσωπική του αντίθεση και υπογράμμισε ότι η κυβέρνηση του θα εργαστεί αποφασιστικά για να μην εγκριθεί το ψήφισμα. Τις δηλώσεις επιβεβαίωσε και ο Λευκός Οίκος..

Ξαφνικά ο «κακός» πρέπει να δηλωθεί στο βιβλίο της Ιστορίας ως «καλός».. Δικαίωμα απόφασης κανένα…
Δημοκρατία.. χμ ούτε ίχνος.. η εξουσία του ισχυρού μόνο!

Αλήθεια όσον αφορά το Κυπριακό πως το αποσιωπήσανε.. εκεί δεν υπάρχουν Έλληνες.. μήπως εκεί είναι παιδιά ενός κατώτερου Θεού?

Ανακύκλωση!!

ΕΝΑ ΣΩΣΤΟ ΒΗΜΑ, ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΡΟΝΤΙΔΑ ΤΟΥ ΠΛΑΝΗΤΗ

ΣΥΣΤΗΜΑ ΑΝΤΑΠΟΔΟΤΙΚΗΣ ΑΝΑΚΥΚΛΩΣΗΣ ΣΤΟΝ ΠΕΙΡΑΙΑ

Ο Δήμος Πειραιά εφαρμόζει για 1η φορά στην ιστορία της πόλης Ολοκληρωμένο Σύστημα Ανταποδοτικής Ανακύκλωσης, δίνοντας τη δυνατότητα στους δημότες να επιστρέφουν για ανακύκλωση πλαστικά μπουκάλια, μεταλλικά κουτιά, γυάλινες φιάλες αλλά και μπαταρίες και μικρές ηλεκτρικές και ηλεκτρονικές συσκευές.
Το Σύστημα που εφαρμόζεται σε συνεργασία με την ΤΕΧΑΝ Περιβαλλοντική Διαχείριση, στηρίζεται στη χρήση εξοπλισμού υψηλής τεχνολογίας για την παραλαβή, επεξεργασία και αποθήκευση των συσκευασιών. Οι δημότες αυτόματα επιλέγουν είτε να παραλάβουν το σχετικό κουπόνι για δωρεάν αγορές σε συμβεβλημένα καταστήματα είτε να δωρίσουν τη σχετική αξία υπέρ της ενίσχυσης κοινωνικού σκοπού.

ΝΑ ΚΑΙ ΚΑΤΙ ΚΑΛΟ ΠΡΙΝ ΤΟ ΝΕΟ ΕΤΟΣ

Για να μην ξεχνάμε ότι πάνω από όλα είμαστε και άνθρωποι...

ΠΑΝΤΟΠΩΛΕΙΟ ΓΙΑ ΑΠΟΡΟΥΣ

Ρολά σήκωσε το απόγευμα της Δευτέρας το πρώτο Κοινωνικό Παντοπωλείο της Αθήνας, παρουσία του δημάρχου Αθηναίων.
Το Παντοπωλείο βρίσκεται στην οδό Σοφοκλέους 66, είναι αποτέλεσμα συνεργασίας του Δήμου Αθηναίων και του Ομίλου Carrefour Μαρινόπουλος και παρέχει δωρεάν είδη παντοπωλείου , απορρυπαντικά, κατεψυγμένα προϊόντα, ρούχα, είδη οικιακού εξοπλισμού, σε οικογένειες που αντιμετωπίζουν σοβαρά οικονομικά προβλήματα. Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στη ποιότητα των προϊόντων, στα οποία τίθενται εξαιρετικά αυστηρές προδιαγραφές , ώστε να εξασφαλίζονται όλες οι συνθήκες υγιεινής και ασφάλειας.

Οι οικογένειες που «υιοθετεί» το Κοινωνικό Παντοπωλείο της Αθήνας επιλέγονται από τις κοινωνικές υπηρεσίες του Δήμου Αθηναίων βάσει συγκεκριμένων κοινωνικών κριτηρίων και έχουν πρόσβαση στο κατάστημα με την επίδειξη ειδικής κάρτας. Σκοπός του προγράμματος είναι η κάλυψη πρωτογενών αναγκών επιβίωσης απόρων οικογενειών, ώστε σε συνδυασμό με ένα συνολικό πρόγραμμα που καταρτίζεται για κάθε οικογένεια να είναι σε θέση σύντομα να στηρίζονται αποκλειστικά στις δικές τους δυνάμεις.

Ξεπούλημα σιγά σιγά όλης της Ελλάδας

Μία σειρά από στρατηγικές κινήσεις εις βάρος της Ελλάδας έχει ξεκινήσει.
Το Θέμα είναι τι θα απογίνουν οι οικογένειες που θα μείνουν άνεργες

Μετά την Ολυμπιακή, σειρά έχει ο ΟΣΕ.
Σχεδιάζονται διοικητικές αλλαγές και συγχωνεύσεις των θυγατρικών εταιρειών του Οργανισμού ο οποίος εμφανίζει τεράστιο έλλειμμα.. συνολικής αξίας 7,5 δις. Ευρώ. Τα στοιχεία αυτά έδωσε ο υπουργός Μεταφορών. Ο φάκελος του ΟΣΕ αναμένεται να ανοίξει τον Ιανουάριο και οι πρωτοβουλίες θα αφορούν συγχωνεύσεις θυγατρικών εταιρειών, νέα διοικητικά σχήματα, καινούργια επιχειρηματικά πλάνα αλλά και αλλαγές λειτουργικής διάρθρωσης.
Μέχρι το πρώτο εξάμηνο του 2008 θα έχουν ολοκληρωθεί οι διαδικασίες για την ιδιωτικοποίηση των λιμανιών..για την παραχώρηση σε ιδιώτες μέρους των δραστηριοτήτων των ελληνικών λιμανιών (παραχώρηση Σταθμών εμπορευμάτων του ΟΛΠ και του ΟΛΘ) , όπως έκανε γνωστό χθες ο υπουργός Ναυτιλίας. Τα λιμάνια υπογράμμισε ο υπουργός θα διατηρήσουν το δημόσιο χαρακτήρα τους, ενώ η παραχώρηση θα γίνει με διεθνή πλειοδοτικό οργανισμό.

Υπάρχει περιθώριο διαπραγράτευσης τριών εβδομάδων μεταξύ των δύο μερών. Οι εργαζόμενοι έχουν το δικαίωμα να επιλέξουν την εθελούσια έξοδο, στην περίπτωση που βρίσκονται κοντά στη συνταξιοδότηση ή τη μετάταξη τους στο δημόσιο τομέα. Οι εργαζόμενοι που δεν θα επιλέξουν τις παραπάνω λύσεις, απορροφούνται σε άλλες δραστηριότητες του Οργανισμού, εξασφαλίζουν υποχρεωτικά την πρόσληψη τους από τον ανάδοχο με τα ίδια εργασιακά δικαιώματα

Και συνεχίζω:
Θέλουν να πουλήσουν τον ΟΤΕ

Αλλαγή στο ασφαλιστικό, ενοποίηση των ταμείων και μείωση των συντάξεων σε μία χώρα με ήδη χαμηλό υπόβαθρο στον τομέα της Οικονομίας και με πολίτες που στην πλειοψηφία τους ζουν σε άσχημες συνθήκες διαβίωσης..
Ενοποίηση των ταμείων.. για παράδειγμα λες και το “Χ” ταμείο Ι.Κ.Α. με τους ήδη συμβεβλημένους εργαζόμενους μπορεί να τα βγάλει πέρα.. θα μπορεί και μεθαύριο να αντεπεξέλθει με τέσσερις φορές επιπλέον εργαζόμενους…

Σχέδιο εξαφάνισης των Βαρέων και Ανθυγιεινών Ενσήμων
Εξαφάνιση από τον εργασιακό χάρτη των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων με βάση τους σχεδιασμούς της Κυβέρνησης στο Ασφαλιστικό. Η Κυβέρνηση σκέφτεται ότι από τη στιγμή που θα περιορίσει τα επαγγέλματα, θα έχουν τη δυνατότητα να συνταξιοδοτούνται με τους όρους των βαρέων και ανθυγιεινών πέντε χρόνια νωρίτερα από τους άλλους, ένας μικρότερος αριθμός από τους 700.000 εργαζομένους που εντάσσονται σε αυτή τη κατηγορία.
Στα βαρέα υπάγονται οι χώροι κυρίως παραγωγικής διαδικασίας με ελάχιστες εξαιρέσεις. Τα επαγγέλματα που υπάγονται στα βαρέα όπως λέει η κυβέρνηση είναι περίπου 53.. Σκοπεύει να τα εξαλείψει αλλά όχι απολύτως. Αλλά δεν έχει προσδιορίσει ακόμα πόσα τελικά θα μείνουν…

Και ο υπόλοιπος κόσμος που δεν είχε τη δυνατότητα μόρφωσης, πως θα καταφέρει να επιβιώσει όταν θα εξαλείψουν ή τουλάχιστον θα μειώσουν τα επαγγέλματα αυτά.. Η ανεργία ήδη μαστίζει την Ελλάδα σε σημαντικό ποσοστό… μάλλον η κυβέρνηση έχει σκοπό να το αυξήσει αυτό το ποσοστό παρά να το ελαττώσει..
Για να χρυσώσει το χάπι υπόσχεται στους εργαζομένους και αύξηση των μέτρων υγιεινής στους χώρους εργασίας και περισσότερα ρεπό, να περιορίσει το χρόνο απασχόλησης

Τρομερές αλλαγές συμβαίνουν στην χώρα μας τελικά..